Dit was de fietseling: staking februari 2019

Schermafbeelding 2019-02-11 om 11.44.03

Bike Strike! 

Tijdens de algemene staking van 13 februari fietste Hart boven Hard in Antwerpen, Gent, Leuven en de Kempen langs de piketten, omdat de strijd voor waardige lonen absoluut niet los staat van alle andere protesten van de jongste weken en maanden. Fiets je mee?

Het land broeit, de protesten zijn ongezien. Jong en oud wil het echt anders en laat dat overal horen. Hoe zorgen we ervoor dat er bij de verkiezingen op 26 mei ook echt iets verandert? Het antwoord van Hart boven Hard: we moeten al die strijden samen voeren.

Daarom riepen we iedereen op om mee te staken op 13 februari, wanneer werkende mensen in het hele land de stekker eruit trekken. De nood is hoog, maar ook ons vuur.

 Wij uitten onze steun met een feestelijke ‘fietseling’:  samen fietsten we langs enkele stakingspiketten, om mensen daar een hart onder de riem te steken.

Bekijk hieronder de oproep en de foto’s en lees de speech van Wouter Hillaert.

Hart boven Hard fietste langs de stakingspiketten en woordvoerder Wouter Hillaert bracht deze speech op één van de piketten in Antwerpen:

Goeiemorgen beste ordeverstoorders,
Beste landplatleggers,
Beste terroristen van onze concurrentiële economie,
Beste vijanden van de flexibiliteit,
Beste werkspijbelaars,
Jullie gaan ons vandaag miljoenen kosten. Jullie blokkeren gewone mensen die het land wél aan de gang willen houden. Het begon nu eindelijk eens beter te gaan in België en nu brengen jullie niet alleen de koek in gevaar, maar ook de gelijke verdeling ervan.
Zoveel kleine gezinnen die het straks beter zullen krijgen, keren jullie vandaag de rug toe. Zoveel arme mensen maken jullie het vandaag ongemakkelijk want de haven kan vandaag geen rijkdom meer creëren. De mensen raken niet op hun werk, kinderen kunnen niet naar de crèche, de sociale zekerheid gaat zware verliezen lijden omdat jullie zand in de machine strooien. Jullie brengen de koopkracht in gevaar. Jullie doen de productie stokken. Jullie hebben geen respect. Jullie vijanden van het volk! Foei foei foei, dat wordt gegarandeerd strafstudie. Protesteren, dat mag niet!
Wij zijn een land van stille werkers, gewone hardwerkende Vlamingen. Als we vooruit willen, moeten we allemaal braaf zijn en ja knikken. We moeten pragmatisch zijn, en niet politiek. Ik herhaal: zeker niet aan politiek doen. Daar hebben we andere mensen voor om te zeggen dat er niet aan politiek gedaan mag worden. Met jullie politiek creëren jullie een klimaat van polarisering, terwijl we het klimaat juist moeten afkoelen. Dit kan toch niet!
Matiging is het antwoord, alles beperken: de lonen, de minimumuitkeringen, onze klimaatambities, de uitgaven in de zorg, alles! Behalve de werkdruk en de pensioenleeftijd. Die moeten omhoog. Dát is respect tonen voor mensen! Dát is toekomst creëren voor onze kinderen: steeds meer en steeds harder en steeds langer te werken. Zodat de kinderen langer op school kunnen blijven en goed kunnen studeren om over tien jaar zelf de klimaatopwarming op te lossen. Maar jullie blokkeren de poort!
Jullie hebben zich slecht geïnformeerd Jullie begrijpen jullie eigen dagelijkse werkelijkheid niet Jullie laten zich infiltreren door gevaarlijke mensen die het hebben over basisrechten. Terwijl de enige rechten in dit land, om het echt te redden, de rechten van de winstmaximalisatie zijn: vooruitgang voor de aandeelhouders is vooruitgang voor iedereen. Bedrijfsleiders die gelukkig zijn en veel verdienen, zijn ook het geluk van hun werknemers. Hard werken is het echte leven voelen en daar dan veel medicijnen voor moeten kopen, doet de economie nog beter draaien waardoor bedrijfsleiders nog gelukkiger worden!
Jullie brengen dat vandaag allemaal in gevaar ten koste van gewone mensen die een fijne oude dag willen beleven met een pover pensioen, zo ergens vanaf hun zeventigste, met hun voeten in het water. Ik wil u vragen om hiermee te stoppen! Stop met altijd weer terug te komen op Artikel 23 van de Belgische grondwet, het artikel dat zegt dat iedereen recht heeft op een menswaardig leven. We moeten zwijgen en braaf de machine blijven bedienen. Dat is onze mooie Vlaamse traditie van in de 19e eeuw, de glorie van de spinnerijen, toen Vlaanderen echt op de kaart stond van de wereld.
En waar kennen ze ons nu van in het buitenland? Van onze duizenden klimaatspijbelaars. Van ons onrustig sociaal klimaat. Van mensen die op straat komen en zich verenigen. Dat kan toch niet! Dat gaat de multinationals wegjagen, de aandeelhouders ongelukkig maken. Roepen voor onze sociale zekerheid is slecht voor onze sociale zekerheid. Mensen die opkomen voor hun rechten, is niet goed. Mensen die een beter leven willen, dat is niet goed. Dat is allemaal niet goed voor een beter leven voor iedereen. Stop met Artikel 23.
Stap niet op uw fiets ga niet fietsen langs de piketten. Steek de stakers geen hart onder de riem. Probeer zeker geen strijden te verbinden. Klimaat heeft niets te maken met volksgezondheid. Werkgelegenheid heeft niets te maken met belastingen. Sociale zekerheid staat helemaal los van discriminatie. Koopkracht is echt helemaal iets anders dan de stijgende armoede. Het enige wat telt, is dat iedereen zijn eigen kleine boontjes moet doppen. Dat is onze mooie Vlaamse traditie van in de 19e eeuw. Leve de negentiende eeuw!
En dus beste werkspijbelaars, beste blokkeerders van de vooruitgang, beste terroristen van ieders recht op een menswaardig bestaan, wat u absoluut niet mag doen – strrrreng verboden op straffe van strafstudie – is nu in uw agenda noteren: zondag 12 mei. Wanneer, twee weken voor de verkiezingen, alle strijden samen op straat komen. Ga daar niet heen! Iedereen moet ten alle tijde thuis blijven en braaf gaan werken Dat is wat onze prachtige machine vereist: blind voortdoen voortdoen voortdoen Dat is het leven: geen leven, alleen voortdoen En daarom waarschuw ik jullie: spring niet op uw fiets Want alles gaat goed in dit land. Alles gaat fantastisch. Zolang er maar niet gestaakt wordt. Zolang wij de 364 andere dagen kunnen staken tegen de elementaire basisrechten van dit land.
Ga naar huis, werkschuw tuig, ga aan het werk!
Wouter Hillaert

Waarom deze verbindende actie?

Er beweegt wat in ons land en daarbuiten. Dat doet ons hart sneller slaan.

Misschien heb je jonge klimaatactivisten in huis of liep je vorige zondag zelf mee in de grootste klimaatbetoging ooit in ons land. Vanaf 14 februari sluiten de studenten en leerkrachten zich aan bij de scholieren om op donderdag te staken en te betogen voor een bindend klimaatplan. Eén luide kreet van protest tegen het schuldig verzuim van onze vier klimaatministers. Daar wil Hart boven Hard bij zijn.

Ook het ‘sociale’ beleid van de voorbije regeerperiode krijgt een zware onvoldoende. Manifestaties van de gele hesjes komen uit Frankrijk overgewaaid. Het begon met ongenoegen over de hoge accijnzen op brandstof. Snel verbreedde het protest zich tot verzet tegen onbetaalbare huurprijzen, hoge medische facturen, stijgende studiekosten, terwijl lonen, pensioenen en uitkeringen achterop hinken.

Steeds meer mensen hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen, zeker wanneer ze niet op twee inkomens kunnen rekenen. De Europese armoede-indicator legt de vinger op de wonde: één op vijf inwoners van ons land loopt ‘ernstig risico op armoede of sociale uitsluiting’. 14% van de kinderen groeit op in een gezin met een inkomen onder de armoedegrens. Dat hakt in op hun gezondheid, op hun onderwijskansen, op hun maatschappelijke ontplooiing, op hun toekomst. Redenen genoeg om de protesten te verbreden…

 

Waarom samen staken op 13 februari?

Voor een menswaardige toekomst is kwaliteitsvolle arbeid voor iedereen een cruciale springplank. Daarom verenigen mensen zich in vakbonden en staan ze samen sterker. Maar de jongste onderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers voor een nieuw interprofessioneel akkoord waren nog maar net begonnen of ze sprongen al af. De reden? De patronale organisaties provoceerden, gesteund door de regeringspartijen: verdere afbraak van eindeloopbaanregelingen, meer overuren (tot een 45 urenweek), lonen die in geen geval meer dan 0,8 procent mogen stijgen in de komende twee jaar.

De vakbonden verlieten verontwaardigd de onderhandelingstafel en we hoorden tenenkrullende liberale commentaren. “De werknemers moeten meer terughoudendheid aan de dag leggen en aanvaarden dat er voor loonsverhogingen geen ruimte is, ook niet in economisch betere tijden”.

Is er geen geld? Kom nou. De bedrijfswinsten bereiken de magische grens van honderd miljard euro. Wie heeft die geproduceerd? Als we met z’n allen meer brood bakken, vinden we het dan normaal dat de eigenaar van de bakkerij met alle opbrengst gaat lopen en de bakkers wat kruimels toestopt?

Loononderhandelingen gaan toch over de verdeling van de geproduceerde meerwaarde, zou je denken. Daar gooit de loonwet roet in het eten. Een rekensom met variabelen die ongunstig uitdraaien voor de werknemers zorgt ervoor dat er zo goed als geen loonsverhoging mogelijk is. Dat onrecht ent zich op de pensioenafbraak, de toename van snertbanen en het snoeien in de openbare diensten. Gevolg: een muilkorf voor de vakbonden, een groeiende ongelijkheid, een gekwetste democratie.

De drie vakbonden kondigen samen een algemene staking aan voor woensdag 13 februari 2019. Dat is niet meer gebeurd sinds 2014. Zowel de publieke sector als de privé, uit het noorden en het zuiden van het land, roepen de vakbonden op om te staken voor meer koopkracht en voor waardig werk en pensioen. Groot gelijk!

 

Wat plant Hart boven Hard?

Overal in het land zullen stakingspiketten zijn. Hart boven Hard roept iedereen op om mee te staken en, indien mogelijk, een solidariteitsbezoek te brengen aan één of meerdere piketten. Bij de vorige algemene staking in 2014 fietsten we langs de piketten. We deelden onze zorgen en dromen. Dat was hartverwarmend.

Nu staat er nog meer op het spel. We lopen ons warm voor de verkiezingen van 26 mei. Een volgehouden klimaatverzet en sociaal verzet zal mee de kaarten schudden. De inzet is hoog. Het gaat om de toekomst van onze jongeren, de toekomst van de solidariteit, de toekomst van onze planeet.

Neem contact op met je plaatselijke vakbond of Hart boven Hard-groep voor de concrete afspraken voor de bezoeken aan de piketten in jouw omgeving. En vergeet zeker niet om stemformulieren mee te nemen voor onze grote volksbevraging over artikel 23 van de grondwet. We willen niet enkel het verzet versterken. We willen ook dat heel veel mensen, minstens 23.000, zeggen waar onze volgende regeringen werk moeten van maken.