Hart boven hard Aalst neemt deel aan Tax Justice Day 7 juni 2018

Belastingen zijn niets meer, maar ook niets minder, dan de prijs voor onze beschaving . FAN Financieel Actie Netwerk ijvert ervoor, Hart Boven Hard Aalst doet mee.

De zorgsector heeft (allang) dringend geld nodig. Toch zijn er nog wachtlijsten voor instellingen waar dikwijls steeds minder zorg (kan) geboden worden, waar de zorgbehoevende steeds meer moet ophoesten, en waar het personeel steeds meer van zichzelf moet geven, soms tot burn-out erop volgt.
Dat geld is er nochtans, alleen moet het gehaald halen waar het zit : bij diegenen die nu nauwelijks, soms zelfs geen belastingen betalen: de superrijken en multinationals.
Daarom zullen wij er op 7 juni weer bij zijn, ook aan het station van Aalst, om te flyeren op Tax Justice Day: de dag waarvoor we (blijven) ijveren voor rechtvaardige fiscaliteit.
Want de sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen.

 

“Tot een miljard euro [extra] is nodig”
Met dank aan Bart Van der Biest : Een bloemlezing ..

“Een kwart van de jongeren die in een noodsituatie verkeren, krijgt niet de gepaste hulp.”

“Door de extra investeringen zijn de voorbije jaren de wachtrijen in de ouderenzorg dan wel grotendeels weggewerkt, het probleem van de onderfinanciering van de intensieve zorg blijft. Voor veel bewoners die zwaar zorgbehoevend zijn, krijgen rusthuizen maar geld alsof het om relatief fitte bewoners zou gaan. Daardoor kunnen ze minder personeel inzetten dan nodig, waardoor de zorg vaak tekortschiet. Het verklaart de getuigenissen van bejaarden die lang moeten wachten vooraleer ze geholpen worden, die ondervoed geraken omdat ze nauwelijks te eten krijgen of die vereenzamen.”

“De jeugdhulp en de gehandicaptenzorg kampen bovendien met lange wachtlijsten. ‘Meer dan 14.000 volwassenen met een handicap wachten op een budget om hun zorg te financieren, onder wie 850 mensen die dringend hulp nodig hebben’, stelt Delaruelle. Voor de jeugdzorg gaat het om bijna 5.000 jongeren die op soms zeer dringende hulp wachten en de vele getuigenissen van ouders, hulpverleners en zelfs jeugdrechters tonen aan hoe penibel de situatie is. ‘Zelfs als ik vind dat de situatie zo problematisch is dat de jongere moet worden geplaatst, heb ik geen garantie dat het ook gebeurt omdat er te weinig plaats is. Die jongeren worden gewoon naar huis gestuurd’, vertelt een rechter.”