Opinie – Samenstraten tegen Corona

MEER DAN 100 SAMENSTRATEN

Opinietekst solidariteit ook na Covid-19

22 april 2020

Deze tekst werd ondertekend door 24 geëngageerde burgers uit burgerbewegingen en het middenveld die weten wat solidariteit inhoudt. (zie onderaan)

Het coronavirus zaait dood en angst. Maar het botst op zoveel zorgzame mensen die  boven hun beroep uitstijgen, en op het lopend vuur van de solidariteit. ‘Samenstraten’ is de actie waarmee burgerbeweging Hart boven Hard de solidariteitsinitiatieven omarmt en aanmoedigt.

Al na een week registreerden honderd straten zich als ‘Samenstraat’. Zij slaan de handen in elkaar om na corona ook nog een paar andere virussen weg te krijgen.

De solidariteit schiet uit… 

… zoals de knoppen aan de bomen: met beren en witte doeken, met krijt- en kindertekeningen, met boodschappen voor buren en computers voor gezinnen in armoede, met mondmaskers door gevangenen gestikt, met zang en applaus. De solidariteit huist in ziekenhuizen, woonzorgcentra, verenigingen, scholen, op straat en thuis. We doen mee, we zorgen voor elkaar, samen overwinnen we corona: dat tonen de affiches van Samenstraten. Geen woorden maar daden. 

Deze solidariteit is een sein: zorg voor de zorg! Zorg voor het sociale, voor het ‘essentiële’! Het is het belangrijkste dat we hebben. Dat betekent dat samen met corona nog een paar virussen weg moeten:

  • het besparingsvirus. We gaan voor veilig werk, genoeg personeel en eerlijke lonen. 
  • het virus van het winstbejag in de zorg en de farma-industrie.
  • het virus van de ongelijkheid. We willen een solidariteitstaks van de allerrijksten, een  sterkere sociale zekerheid en eerlijke belastingen.

 

De solidariteit maakt zich boos1506987_10154277439237837_3737015942695727273_n

De solidariteit drijft niet op een roze wolk. Ze zorgt, helpt en verbindt, maar maakt zich ook boos. Amper tien dagen voor de lockdown, op 5 maart, betoogde de witte woede nog voor meer middelen en meer personeel in de zorg.  Aan sommige beleidsmakers die nu de mond vol hebben over “onze helden” en over hoe “essentieel” het werk van die helden is, kunnen wij alleen maar zeggen: “De afgelopen jaren hebben jullie hen anders wel mooi laten zitten. Jullie hebben alleen maar gesneden in de zorg, het sociale werk, het basiswerk en in publieke voorzieningen.” 

We kennen ze maar al te goed, die oude recepten: de besparingen op sociale diensten, de ‘slanke staat’, de obsessie voor de winst per aandeel, de afbouw van belastingen voor de grote vermogens, het langer werken… Dat receptenboek heeft een naam: neoliberalisme. Als de coronacrisis al iets aan het licht heeft gebracht, dan is het wel hoe schadelijk deze recepten zijn. 

De solidariteit zet door 

Wat houdt de samenleving vandaag overeind? De kennis van de wetenschappers, de toewijding van de zorgwerkers en andere vitale beroepen, de solidariteitsnetwerken van burgers, de sociale zekerheid en een gezonde omgang met de natuur. We herontdekken wat een goed leven waarborgt. Die terreinen moeten voor alles de nodige middelen krijgen. ‘Gezondheid is een recht, geen koopwaar’: dat spandoek blijft ook na corona aan onze gevel hangen. 

Het applaus voor de helden van de crisis zal uitsterven, maar de solidariteit moet overeind blijven. ‘Ieder voor zich’ is niet ons recept. Beschaving draait niet alleen om economisch succes. Hoe gelukkig kinderen zijn en hoe voor ouderen gezorgd wordt: daaraan laat ze zich kennen. Wij willen een wereld op mensenmaat, waar (betaalde en onbetaalde) zorg voor elkaar structureel verankerd is. Dat zijn we aan de slachtoffers en de helden van vandaag verschuldigd.  Als we niet uitkijken, worden zij geofferd op het altaar van ‘business as usual’. Nu al veroveren de oude dooddoeners weer de krantenkoppen: ‘Er is geen geld’, ‘We zullen allemaal samen de kosten van de crisis moeten ophoesten’. 

Vragen stellen, daarmee begint verzet. Hoeveel gezondheidswerkers werf je aan voor de prijs van één gevechtsvliegtuig? Wie en wat bepaalt hoeveel een geneesmiddel kost? Wanneer volgt er eindelijk ook een lockdown voor belastingparadijzen?  Met kleine daden, daarmee begint verzet. Zoals een brede rivier met een kleine bron. Zoals een net van Samenstraten met een raamaffiche aan enkele huizen. 

We hebben nu het bewijs dat het kan: schouder aan schouder strijden voor wat ons tot mensen maakt. Hart boven hard, samen kunnen we dat.

Meer weten over hoe ook jij kan deelnemen aan deze stroom van solidariteit?  =>  Klik hier en sluit aan!

DEZE OPROEP KRIJGT DE STEUN VAN: 

Marijke Pinoy – actrice

Paul Verhaeghe – psychoanalyticus en auteur

Jeroen Olyslaegers – auteur

Ilse Hackethal – directeur Samenlevingsopbouw Antwerpen

Alain Platel – regisseur en choreograaf

Charlotte Vandyck – Vluchtelingenwerk Vlaanderen

Wouter Hillaert – cultuurjournalist

Meyrem Kanmaz – stafmedewerkster Furia

Mieke Peeters – voorzitster OKRA

Patrick Deboosere – demograaf

Jan-Piet Bauwens – federaal secretaris social-profit BBTK

Mark Selleslach – nationaal secretaris non-profit ACV Puls

Magda Demeyer – voorzitster Vrouwenraad

Bleri Lleshi – auteur en filosoof

Erik Vlaminck – (alias Dikke Freddy), auteur

Amina Belôrf – dichteres van wacht

Tine Hens – auteur en journalist voor MO*

Dominique Willaert – Victoria Deluxe

Kobe Matthys – State of the Arts

Sarah Scheepers – VuurWerk

Saddie Choua – kunstenaar

Daan Stuyven – DAAN, muzikant

Jan Janssen – coördinator Solidare-it

Reinhilde Decleir –  actrice & regisseur, Tutti Fratelli

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Meer info

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

Sluiten