Slotspeech Parade en gedicht

Image

HART BOVEN HARD

In rusteloos jagen versteend. Om hen beweegt
de wind, maar waar hij gaat kunnen zij niet
langer volgen. Zij hebben de tijd afgebonden,
de toekomst gedicht met het wereldbeeld

van een aarde verkocht aan ik, het ijkgewicht
om van mens en dier de meerwaarde af te schrapen.
Op die manier wegen zij met de dag zwaarder
en horen niet hoe in de wind iets begint,

iets jongs en fris dat door de muren zingt,
vermoeide stemmen optilt uit de slaap
en opspant tot een nieuw geluid.

Versteend in zijn kantoor hoort men de lente niet.
De tijd, die men dacht af te sluiten, loopt
op straat en vindt, hart boven hard,
de toekomst uit.

Charles Ducal

Charles Ducal

TOUT AUTRE CHOSE

ce serait tout autre chose
autre chose pour toi autre chose pour moi
pour nous tout autre chose
autre chose que quoi
tu demandes quoi d’autre
que la chose de maintenant
tu dis tu sens dans ton être
tout ton être
que ça va droit au mur
qu’on peut te faire croire le contraire
et même toi tu te dis que peut-être
au mur on n’ y va pas tout droit
ce qui est sûr : ça échappe
ça enrichit certains très peu
ça appauvrit d’autres beaucoup
ce qui est sûr c’est pas pour tous
c’est plus du tout pour tous
ce qui est sûr ça isole ça ferme frontières
ça stigmatise
ce qui est sûr
c’est que tout autre chose
c’est surtout plus de coeur
c’est pas contre c’est avec
avec le fragile
avec la différence
avec le créatif en toi
avec l’inventif en toi
avec ta parole
avec toi qui dis simplement
que tu veux autre chose
tout autre chose
et là tout à coup
quelqu’un te dit
tu veux tout autre chose ?
quoi c’est quoi tout autre chose ?
pour toi c’est quoi ?
et tout à coup ta pensée se remet en marche
et tu te remets en marche
ton corps se remet en marche
ton imaginaire se remet en marche
ton rêve se remet en marche
on te dit rêve vas-y tu peux tu peux rêver
tu peux toi rêver tu peux toi porter
avec d’autres on peut tous
ensemble
porter parler discuter
de tout autre chose
on peut dire d’accord pas d’accord
mais s’accorder sur quelques mots
qui redonnent sens à ta vie
tout autre chose
on peut signer à 1000 10000 bientôt 1000000
et puis 10 X 100 000
qu’autre chose tout autre chose est à nos portes
tout autre chose comme un vent
un grand vent qui nous porte

Laurence Vielle

Image

“Stel u voor dat vandaag de zon had geschenen! Waar is Frank de Boosere als je hem nodig hebt? Gelukkig zijn jullie met zoveel, om het mooie weer te maken. We zijn vandaag met meer dan twintigduizend. Had de zon geschenen, dan was dit plein veel te klein geweest. Bedankt, Geert Bourgeois, bedankt Charles Michel, om ons hier te verenigen. Breder dan ooit. Applaus voor jullie zelf!

Ik zou hier een lange toespraak kunnen afsteken over de regen en de drop van ons beleid. En schetsen hoe er elke dag, op de buienradar van onze regeringen, een nieuwe donderwolk opdook. En hoe dat soms op een spelletje Hoger Lager begon te lijken. De kost van kinderopvang omhoog, de steun aan de VRT naar beneden. Het inschrijvingsgeld voor studenten omhoog, investeringen in kunst en cultuur naar beneden. Méér werken tot je pensioen, minder recht op tijdskrediet. Minder straathoekwerkers op straat, meer soldaten in hun plaats. Weg met de gratis lijnbus voor senioren, leve nieuwe gevechtsvliegtuigen.

Ik zou dan kunnen besluiten dat dit land met de dag killer is geworden. Want ja, iedereen moet zijn steentje bijdragen. Want ja, gratis bestaat niet, tenzij je Marc Coucke of Omega Diamonds heet.

Ik zou een schampere opmerking kunnen maken over de uitleg van onze Vlaamse minister-president in de krant van gisteren. Hij zei dat het in andere Europese landen nog veel erger is. En dat het nog veel erger was in 1914. Sorry voor mijn taal, maar dat klinkt als iemand op zijn kop schijten en zeggen: maak u niet druk, er zijn ook mensen die helemaal in de stront zitten!

Ik zou kunnen wijzen op alle interne tegenspraken van deze harde politiek van de broeksriem. Ik noem er drie:

  • Dit beleid wil van ons één gelijke gemeenschap van dezelfde Vlamingen maken, maar doet tegelijk de ongelijkheid groeien. Is dat niet een klein beetje inconsequent?
  • Dit beleid wil ons allemaal meer activeren en zelfredzamer maken, maar roept tegelijk, als je dan zelf met een voorstel komt: bek toe, er wordt niet geraakt aan het regeerakkoord. Is dat niet een klein beetje raar?
  • Dit beleid verdedigt het primaat van de politiek, maar gaat tegelijk op de knieën voor het primaat van de markt. Is dat niet een klein beetje vals?

Ik zou hier onze politieke verantwoordelijken kunnen aanroepen, en zeggen:

  • Je kan samen-leven niet zomaar veranderen in over-leven.
  • Je kan niet prat gaan op je meerderheid, en intussen een minderheid bedienen.

Dat is de lange toespraak die ik had kunnen afsteken. Maar ik wil mij vandaag liever tot jullie richten.Ik wil even terug naar de bron, naar het begin van Hart boven Hard. Deze beweging begon niet alléén uit verontwaardiging over al de onevenredige besparingen. Ze begon ook vanuit een diep geloof dat we er anders op moesten reageren. Dat het anders kon.

We hebben niet meer de luxe om elk voor onze eigen winkel op te komen. De vakbonden voor werk, de vredesactivisten voor vrede, armoedeverenigingen tegen armoede, minderheden tegen racisme, de bibliothecarissen voor de bib, culturo’s voor cultuur, … We zitten vandaag allemaal in hetzelfde bad. En dat bad is simpel: het is de afbouw van alles wat ons werk en ons leven, en dat van anderen, waarde geeft. Als die waarde gewisseld wordt voor winst, dan heet dat verlies. Het is dat bad dat zich nu aan het vullen is met regen en drop. Het is dat bad waarin een hele samenleving kopje onder dreigt te gaan. Hoe kunnen we er de stop uittrekken?

Wel, er is één ding dat nog belangrijker is dan wat Hart boven Hard allemaal vertelt. En dat is wat Hart boven Hard is. Kijk om u heen. Wij zijn ongezien breed. Het hele middenveld staat hier verenigd, dat is nooit eerder vertoond. En daartussen staan, hier op dit plein, ook honderden losse burgers die nog nooit eerder op straat zijn gekomen. We krijgen wel eens te horen dat we vaag zijn. Maar kijk om u heen. Dit lijkt mij allemaal heel tastbaar. Hart boven Hard is een gedachte rond gedeelde kracht en samenwerking die werkelijkheid is geworden, over domeinen heen. Op zes maand tijd.

Dit beleid stelt ons wel eens voor als sociaal passief. We liggen in de hangmat van subsidies, we zitten in de werkloosheid, we blijven ons wentelen in een slachtofferrol. We blijven achter bij de kracht van verandering.

Maar nee, wij staan hier. We zijn bewogen. We bewegen. Er zijn er zelfs die naar Brussel zijn komen stappen en fietsen, door de regen. We laten ons niet zomaar wegzetten als het overtollige zitvlees van deze samenleving.

Wij zijn niet het vet van de soep, wij koken de soep. Elke dag. De jeugdleider die ’s nachts wakker blijft voor een ziek kind op kamp. De opbouwwerker die hemel en aarde beweegt voor een Afghaans vluchtelingengezin in armoede. De klimaatactivist die er blijft in geloven dat het nog niet te laat is. De alleenstaande moeder die het eigenlijk niet meer redt, maar het toch blijft beredderen. Voor haar kinderen. Voor onze kinderen. Voor onze toekomst.

Wij zijn niet de klagers, de zagers, de lamlendigen, de overtolligen. Wij werken aan wat het leven waard maakt om te leven. Elke dag. Op de werkvloer. In de crèche. Op de hogeschool. In de zorg. In het cultuurcentrum. En wij hebben het al begrepen, we zien het elke dag, ook in de rest van Europa: het huidige systeem van groei, uitsluiting en concurrentie is niet meer houdbaar, is einde verhaal. Daarom onze tien hartenwensen.

Wij komen hier niet om een andere samenleving smeken, nee, wij wérken eraan. Wij lopen niet achter op het beleid, het beleid loopt achter op ons. Geloof in die mogelijke kracht: dat is wat Hart boven Hard is.

En daarom wil ik tegen de dooddoeners van deze tijd 3 alternatieven meegeven.

Het is ‘t enige wat je van deze toespraak moet onthouden. Het zijn 3 principes die Hart boven Hard in praktijk heeft gebracht, en die we allemaal nog meer kunnen waarmaken, als middenveld, als burgers. Een nieuw systeem begint niet alleen bij de politiek, maar bij ons allemaal.

  1. Waar de stem van het beleid roept: ‘Het kan niet anders’, moet ons principe zijn, elke dag: ‘Verdoeme, het is mogelijk!’
  2. Waar de geest van deze tijd roept: ‘Trek uw eigen plan’, moet ons principe zijn, elke dag: ‘Doe nooit iets alleen.’
  3. Waar ze van bovenuit zeggen: ‘Je zal dit moeten aanvaarden’, moet ons principe zijn, elke dag: ‘Is dit echt de samenleving die we willen?’

Dus:

‘Verdoeme, het is mogelijk!’

‘Doe nooit iets alleen.’

‘Is dit echt de samenleving die we willen?’

Dat zijn de drie principes waarmee we de ban kunnen breken, elke dag. Laten we ons altijd en overal afvragen of er ook andere mogelijkheden zijn dan de enige rechte weg, en laten we die andere paden actief proberen banen. Laten we anderen bij ons verhaal betrekken, laten we over de muurtjes kijken en onze eigen kennis en kracht delen. En laten we niet altijd neutraal aan de kant blijven, maar kleur bekennen en anderen van die droom proberen te overtuigen. Dat is wat Hart boven Hard is: een signaal aan het beleid, maar ook aan onszelf.

Het alternatief is mogelijk, we hebben die kracht, dat laat deze beweging zien. We moeten verder kijken. Verder dan de markt. Verder dan de besparingen. Verder dan het laatste bommetje op Twitter. Verder dan het eigen huishouden. Verder dan het parlement. Verder dan de scheidslijnen tussen links en rechts. Verder dan Vlaanderen, verder dan België, verder dan Europa. Daarom is het centrale beeld van Hart boven Hard een kind, dat ons een verrekijker ophoudt.

En wat zien we dan voor Hart boven Hard, voorbij de Grote Parade? Hoe gaat dit verhaal verder?

We hebben vandaag, dankzij jullie, de laatste 3000 euro verzameld voor onze crowdfunding. Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor de steun. Dankzij honderden kleine bijdragen kunnen we de kosten van deze Parade betalen. In de loop van komende week lanceren we BesparingsWatch: een tool op onze site waarop we met jullie hulp de impact van het huidige beleid in kaart willen brengen. Zo kunnen we ons verhaal onderbouwen met nog meer feiten, cijfers en onzichtbare effecten. Op 9 mei willen we iedereen uitnodigen om concrete plannen te helpen maken voor het vervolg, van onderuit. We houden jullie op de hoogte. Onze lokale kernen bouwen zich verder uit, en aan de horizon wachten mogelijke acties rond TTIP, het nieuwe vrijhandelsakkoord met de VS, of de Top in Parijs na de zomer.

Dit verhaal loopt hier niet af. Het is nog maar juist vertrokken! Er zijn te veel mensen die ik daarvoor moet bedanken, die de jongste maanden keihard gewerkt hebben om dit mogelijk te maken, als vrijwilligers. Ik laat het aan jullie om hen te bedanken met een applaus.

We hebben vandaag misschien de zon niet gezien. Maar, beste vrienden, vanavond blijft het al een uur langer licht. En dat is een begin. De rest is aan ons. Wij zijn de bron. Wij roeien niet tegen de stroom in, wij zijn de stroom. Het hart bonkt hard! Het is tijd voor iets helemaal anders.

Tijd voor tout autre chose!”

Wouter Hillaert

Foto: Pascale Vielle