Image

Een verslag van Hartslag Kortrijk - 7 maart 2015

Tien hartenwensen voor de regio Kortrijk en de voorbereiding van de Grote Parade in Brussel eind maart. Dat was de agenda van Hartslag in The Level in Kortrijk op 7 maart 2015. Een kleine honderd aanwezigen werkte en discussieerde een hele dag lang, geïnspireerd door proffen Eric Corijn en Jan Blommaert.

Fietswielen, banden, slingers, verf en papier. Dat waren de ingrediënten waar deelnemers mee aan de slag gingen om objecten te maken voor de Grote Parade van Hart boven Hard die eind maart plaats vindt in Brussel. De kleurige creaties moeten de hartenwensen symboliseren van Hart Boven Hard: duurzame alternatieven voor de wereld van morgen. Naast de objecten schilderden de deelnemers ook spandoeken met leuzen als “Moet ik superman zijn om een woning te huren?” of “Stop de jacht op werklozen maar open de jacht op werk”.

Doen en denken

Werkgroepen gingen intussen aan de slag rond de tien hartenwensen. Deze werden gebundeld in vier clusters en beurtelings besproken:

  • Welvaart herverdelen – Over hoe we geld en welvaart eerlijker kunnen herverdelen
  • Eerlijk werk – Over hoe we kunnen omgaan met een economie die veel eist en hoe het anders kan
  • De wereld is van ons en iedereen – Over verschillen, gelijkenissen en solidariteit veraf en dichtbij
  • Think global, act local – Over de leefbaarheid van de wereld en je onmiddellijke leefomgeving en hoe we daar samen aan kunnen werken

Welvaart herverdelen

“We moeten het systeem herdenken. Winstmaximalisatie stoot op grenzen en iedereen moet een eerlijke bijdrage leveren”, klonk het in de discussie rond een rechtvaardige verdeling van de welvaart. De rol van de overheid, de vele kansen die coöperatieven bieden werden belicht, maar ook gingen de deelnemers kritisch in op onze eigen rol als consument. “De vrije markt alleen redt het niet”, klonk het.

Een basisinkomen gefinancierd door een taks op vervuiling zou een deel van de oplossing kunnen bieden. De overheid moet werk maken van een sterke aanpak van fiscale fraude en voldoende middelen blijven hebben om welvaart voor iedereen mogelijk te maken. “Zelfs voorstanders van privatisering komen terug op hun stappen. De voordelen blijven uit, de kosten voor de samenleving lopen op.”

De deelnemers kwamen tot de conclusie dat communicatie belangrijk wordt de komende tijd. Communicatie over mogelijke alternatieven, zoals een basisinkomen. Maar ook communicatie over wat de overheid doet met haar middelen. Mensen zouden eens voorgerekend kunnen worden wat zij in hun levensloop van mogelijkheden gekregen hebben dankzij een herverdelende overheid, via onderwijs, ziekteverzekering, collectieve voorzieningen. “Investeren in het publieke domein is goed voor iedereen.” Door goede communicatie en dialoog moeten we polarisatie ook tegengaan. “De wereld veranderen begint bij jezelf”, klonk het tenslotte, “Maak de verandering praktisch en concreet.”

Eerlijk werk

Werkende armen, consumentisme, ongelijke kansen op de arbeidsmarkt waren de veel opgesomde problemen die deelnemers zagen op de huidige arbeidsmarkt. Op Hartslag stelden ze dat er heel veel vormen van arbeid zijn en dat allemaal naar waarde moeten worden geschat. Zo is er arbeid in profit en non-profit, vrijwilligerswerk,…  “Werkbaar werk” is arbeid die leidt tot ontplooiing en maatschappelijke meerwaarde. Werkbaar werk moet er zijn voor hoog- én laaggeschoolden.

In de workshop groeide de idee om een alternatieve munt te ontwikkelen voor de streek waarmee wederzijdse diensten en arbeid ook op een niet-financiële basis mogelijk kunnen worden. Een dergelijk alternatief baseert zich op samenwerking en duurzaamheid. Goede inspiratie is alvast het LETS-systeem dat al bestaat in de regio.

De wereld is van ons en iedereen

In de discussie rond diversiteit leefde de bekommernis dat samenleven en contact hebben met mensen met een andere culturele achtergrond in de praktijk moeilijk is. “Via onze kinderen komen we soms in contact met andere culturen, maar de relatie, het contact leggen met de ouders is niet altijd eenvoudig”, klonk het.  “Een vertegenwoordiging van allochtone origine in Hart boven Hard zou aangewezen zijn. Ook de diversiteit binnen onze groep is beperkt.”

De deelnemers van Hartslag zagen twee uitdagingen. De eerste is om meer contact te maken, om verbindend te werken. Er zijn een aantal initiatieven in Kortrijk, maar we vinden elkaar nog te weinig. We moeten bekijken hoe die initiatieven in een groter geheel kunnen gegoten worden. We moeten ook zoeken naar wat onze gemeenschappelijke belangen zijn en waar de plaatsen zich bevinden waar de belangen gemeenschappelijk zijn.

Een tweede uitdaging is het bouwen van een positieve communicatie over superdiversiteit. Er is een groeiend racisme te merken. Om polarisering tegen te gaan hebben we nood aan een betere kennis over elkaar. We moeten ook meer positieve verhalen naar buiten brengen.

Think global, act local

“We moeten concrete vormen van solidariteit uitbouwen waarbij individuen ook duidelijk een meerwaarde zien”, was één van de conclusies in de workshop over ecologie, lokale democratie en leefbare buurten. Die nieuwe vormen van solidariteit koppelen het individuele aan het collectieve belang. Ze houden rekening met tijdelijk engagement, moeten niet altijd spectaculair zijn en vormen mee het “kleine ontmoeten”.

“Leefbaarheid begint aan de schoolpoort” klonk het. Eenzaamheid, de onwennigheid van nieuwkomers zijn niet te onderschatten fenomenen die je kan oplossen door kleinschalige initiatieven te doen op een herkenbare schaal: het dorp, de straat, de wijk, de school.

Lokale democratie heeft mensen nodig die een stem hebben en die dingen in gang zetten, die ook anderen helpen om stem te vormen. “Burgers moeten politieke actoren in plaats van politieke consumenten worden.” Op Hartslag pleitten de deelnemers voor lokale platformen die verbinding maken tussen groepen mensen en waar de overheid ook mee aan tafel zit als gesprekspartner. De politiek mag burgerinitiatieven niet recupereren, maar moet slim ondersteunen. “Wij zijn de overheid”, klonk het op Hartslag, “Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid opnemen.”

“Ontmoeten is een behoefte. We moeten initiatieven verbinden, plekken creëren waar we in dialoog gaan en elkaar ontmoeten. Bijvoorbeeld in de parken of andere publieke ruimtes.” Kennis over de ander is de start van dialoog.

Ontmoetingsplekken en communicatie in de regio

‘s Namiddags gingen de deelnemers van Hartslag aan de slag met bovenstaande bevindingen. Ze zoomden in op formules voor ontmoeting, dialoog en communicatie.

“We moeten een ontmoetingsplek creëren waar verschillende initiatieven elkaar vinden en elkaar sterker kunnen maken. Daarvoor moeten we duurzame alternatieven in kaart brengen en een gezamenlijke communicatie opstarten.”

Een andere groep ging aan de slag rond de communicatie van Hart boven Hard, en daarbij werd eerst de doelstelling van de beweging onder de loep genomen. “We zijn geen politieke partij en functioneren niet volgens de wetten van de klassieke politiek. We zijn een beweging die positieve duurzame alternatieven uitdraagt en die verbindend wil werken tussen initiatieven en zo politieke invloed wil ontwikkelen. Maar we doén ook wat we zeggen en we gaan ook zelf aan de slag. En dat is onderscheidend”, klonk het bij de discussie rond de doelstellingen van Hart boven Hard. De beweging groeit vanuit inhoud en engagement, authentiek en zonder de gebruikelijke toeters en bellen. “Maar we mogen niet naïef zijn.”

“Het logo van Hart boven Hard zou een keurmerk, een label moeten zijn dat initiatieven verbindt.” De deelnemers gingen op zoek naar leuke, positieve, kleine en concrete acties om het gedachtengoed van Hart boven Hard in de toekomst uit te dragen. “We zullen in de toekomst studeren, politieke invloed ontwikkelen, acties voeren en elkaar ontmoeten”, veel werk- en actievormen dus samen.

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Meer info

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

Sluiten