Open brief minister Homans

Geachte minister Homans,

Over de afslanking van de provincies heeft u op televisie gezegd dat u de middelen van de provincie heeft ‘afgenomen’, zodat u ons en onze bevoegdheden kan overnemen. Het personeel moet zich vooral geen zorgen maken. Loonverlies is niet aan de orde. U schat goed in dat dit vast onze grootste bezorgdheid is.

U krijgt er 3.000 provinciale ambtenaren bij en tegelijk moeten er 2.000 Vlaamse ambtenaren weg. Gelukkig vallen er geen naakte ontslagen. Dat zou pas commotie opleveren.

Ik twijfel er niet aan dat u verstandig bent. Wie bedenkt er immers in minder dan een jaar een decreet waarin de afslanking geregeld is? Gaande van de overheveling van welzijn, cultuur, jeugd en sport tot het financiële luik. De provincies als kermisattractie waarbij u de start- en stopknop bedient.

U en uw collega’s hebben het steeds over bestuursefficiëntie. Vertrekkend vanuit mijn werksituatie bedoelt u wellicht dat uw ambtenaren in Brussel ons provinciaal welzijnswerk efficiënter kunnen organiseren. Ons welzijnsbeleid is intersectoraal en kent geen hokjes. In Antwerpen zitten wij fysiek op één werkvloer en leveren we gezamenlijke inspanningen voor kwetsbare doelgroepen op alle terreinen, bijvoorbeeld armoede, wonen of arbeidszorg. Daarom is onze welzijnsdienst een aantrekkelijke partner voor lokale besturen en het middenveld. Onze werking staat in schril contrast met de hokjesstructuur van uw Vlaamse administratie. Hokjes zijn geen handige opdeling voor hedendaagse uitdagingen waarin alles met alles verbonden is, toch?

Uw collega Vandeurzen (CD&V) wil één geïntegreerde dienst welzijn versnipperen over acht verschillende agentschappen. Wat dan met een project als ‘vrije tijd voor kansarme kinderen’. Hoort dit in het hokje van armoede, van jeugd of eerder in dat van vrije tijd? Onze expertise zal door deze versnippering verloren gaan, maar geen probleem, ik krijg maandelijks mijn loon waarmee ik me ten minste één dag gelukkig kan voelen.

Ik vraag mij ook af of ik u mag bellen als zich op het terrein iets voordoet waarbij we kort op de bal moeten spelen. Zo werkt dat nu namelijk, met onze gedeputeerde: we signaleren direct en ondernemen snel concrete acties. Zal u mij en mijn expertise meenemen als u een dossier moet behartigen? Hoeveel tijd moet ik voorzien vooraleer ik een urgent probleem met u kan bespreken? Wat doe ik als mijn lokale mandatarissen een dringende bovenlokale actie vragen? Zoals laatst met het afschaffen van de belbussen: onze mailbox vol met vragen, ook van mensen van uw partij, of de provincie niks kon ondernemen. En wat deden wij als ‘overbodig’ tussenniveau zoals altijd? Overleggen, brainstormen en uitvoeren.

Centen geven is één ding, maar zoals de provincie het geheel als neutrale actor regisseert en de neuzen in dezelfde richting probeert te krijgen, dat is niet iedereen gegeven.

Neen, mevrouw Homans, het is niet van ons loon of onze jobzekerheid dat ik vandaag wakker lig. Mijn collega’s en ik zijn flexibel en talentvol genoeg om ander werk te vinden. Wij liggen wakker omdat we betwijfelen of de meerwaarde die we dagelijks leveren, wel geleverd kan worden door Vlaanderen.

Maar daar ligt u dan blijkbaar minder van wakker.

Met beleefde groeten,

Marij Verstraeten, provinciaal ambtenaar

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Meer info

Deze website heeft cookies nodig om goed te kunnen werken. Als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

Sluiten